De wereld zit vol vragen,

Vol verdriet maar ook geluk

Het ene wat meer als het ander

Maar liefde vind je altijd terug

Meestal laten ze niks zien

Omdat ze niet willen toegeven

Dat het alleraardigst in de mens

In het hartje is gebleven

De mensen zijn zo grillig

En helemaal niet aardig van stuk

Omdat ze zijn vergeten

Wat het is, een beetje geluk

Dus probeer hun te vergeven

Hun fouten en hun gezaag

Uiteindelijk ben je er om te leren

Verdraag toch dat geplaag

Het kan altijd erger

En ik kan het weten

Heb altijd problemen gehad

En altijd met verdriet gezeten

Tot ik het eindelijk besefte

Te leven tot het einde

Het genieten van de mooie dingen

Zoals de pracht van de bloemen zijnde

De vogeltjes die fluiten

In het schemerlicht

De krekels die zingen

En de jongen die dicht

Laat geluk je leven leiden

Maar zoek niet achter feiten

Geniet van het alledaagse licht

En laat je niet verbijten

Groter als de zee

Je bent sterker als de wind

Liever als de regenboog

En verdorie een goeie vriend

Laat me dus niet alleen

Vechtend tegen de wereld

Want het leven is meer

Dan dit vertekende beeld

To A friend in need

Later ga je me bedanken

Omdat alles toch goed kwam

En ik ga jou bedanken

Omdat je me meenam